قلم بر دوش

کتاب Lucy Küng زنجیره ارزش (Value Chain) را بر اساس مدل مایکل پورتر (1985) توصیف می‌کند و آن را به عنوان ابزاری کلیدی برای تحلیل فعالیت‌های سازمانی در صنعت رسانه معرفی می‌نماید. این مدل سازمان را به عنوان سیستمی از زیرسیستم‌ها می‌بیند که هر کدام می‌توانند ارزش افزوده ایجاد کنند، هزینه‌ها را کاهش دهند یا تمایز رقابتی به وجود آورند. زنجیره ارزش شامل فعالیت‌های اصلی (primary activities) مانند لجستیک ورودی، عملیات، لجستیک خروجی، بازاریابی و فروش، و خدمات پس از فروش، و فعالیت‌های حمایتی (support activities) مانند تدارکات، مدیریت منابع انسانی، توسعه فناوری، و زیرساخت سازمانی است. هدف، افزایش حاشیه سود (margin) از طریق بهینه‌سازی این فعالیت‌ها است.